کد خبر: ۹۰۶۰
۲۱:۳ - ۱۳۹۶/۳/۱۶

عکاسی به زندگی ام معنا می بخشد؛ دلخورم از برخوردی که در رودبار بامن شد

عکاسی به زندگی ام معنا می بخشد؛ دلخورم از برخوردی که در رودبار بامن شد

عکاس برتر جشنواره های بین المللی، وقتی در رودبار برایم مراسمی در یک اتاق گرفتند تا از من تجلیل کنند لوح تقدیری که در کاغذ ابر و باد چاپ شده بود را درون یک کاور قرار دادند و یک کارت هدیه ۵۰ هزار تومانی به من دادند که بیش از یان را برای آمدن به رودبار کرایه داده بودم

به گزارش پایگاه خبری مارلیک نیوز، مصاحبه با هنرمند واقعی نگاهی هنرمندانه می خواهد، خون و دل ها می خورد تا روزی به جایگاهی برسد که این جایگاه حاصل تلاش و سختی هایش هست نه جایگاهی که به خاطر تملق، چاپلوسی، پاچه خواری و… به او رسیده است. حال اینکه یک هنرمند روستایی زاده باشد که چه بهتر، درد کشیده است و نگاه هنرمندانه اش در دنیای هنر، در قلمش و یا لنز دوربینش به دست های پینه بسته، آداب و سنن، طبیعت بکر روستایی رنگ و بویی دیگر دارد.

قبل از اینکه روبرویش قرار بگیرم و در مدت کوتاهی که قرار است با او به گفت و گو بنشینم در ذهنم مرور می کنم که «هیچ انسانی بزرگ زاده نشده است بلکه انسان ها بزرگ ساخته می شوند» همین می شود مبنای گپ و گفتم با مصطفی نوده از افتخارات عکاسی کشورمان که چهار مدال طلا از کشورهایی چون آمریکا، دانمارک، سوئد، روبان افتخار آمریکا و ۸۰ اثر  پذیرش شده در جشنواره های بین المللی و همچنین از جشنوارهای داخلی دیپلم افتخار و موفقیت خیلی از جشنوارها داخلی و خارجی در کارنامه عکاسی هنرمندانه اش دارد و از بهترین رزمه عکسش می توان به عکس روز نشنال جوگرافیک اش نام برد.

بی مهری هایی که ترجیح می دهد در فواصل مصاحبه بگوید را فراوان دیده است اما همچنان دلش برای مردم زادگاه مادریش می تپد و خود را مصطفی نوده متولد روستای نوده از توابع بخش خورگام رودبار می داند.

بی چون و چرا آنچه می خوانید گفت و گوی رودر روی خبرنگار زیتون خبر با مصطفی نوده از افتخارات عکاسی کشور، استان قزوین بیشتر و استان گیلان و رودبار کمتر است.

عکاس برتر جشنواره های بین المللی در گفت و گو با خبرنگار ما می گوید: اولین باری که دوربین بدست گرفتم به دوران تحصیلم در مقطع راهنمایی برمی گردد که دوربینی که در خانواده بود را دست گرفتم و عکاسی کردم.

مصطفی نوده ادامه داد: بعدها دوربین دیجتال سونی را به دلیل علاقه ای که به عکاسی داشتم را برای خود تهیه کردم و با آن مشغول عکاسی شدم.

وی در پاسخ به این سئوال که چرا هنرعکاسی را انتخاب کردید؟ گفت: من عاشق هنر، نقاشی، عکس، دیدن فیلم و مجله‌های عکس بود که آنها را تهیه می کردم و از آنها در یک آلبوم تهیه و نگهداری می کردم.

نوده، یادآور شد: از کودکی آنقدر به عکاسی علاقه داشتم که حتی اسباب بازی دوران کودکی من دوربین های پلاستیک بود.

این عکاس معتقد است، به نظر من هنر عکاسی بهترین هنر دنیاست، به زندگی ام معنا میبخشد و عکاسی کردن و ثبت کردن عکس، برایم یکی از لذت بخش ترین کار دنیاست.

وی بیان داشت: عکاسی و هنر به نظر بنده ژنتیکی بود، چون تمام بستگان و خانواده دست خط و نقاشی شان خیلی خوب بود. عکاس دارنده مدال های جهانی، ادامه می دهد: اینگونه بود که کم کم علاقه ام به عکاسی بیشتر شد و دیدن عکسهای عکاسان بزرگ دنیا که در سایتهای مشهور شرکت کرده بودند، علاقه ام را به عکاسی دو چندان کرد و بر تجاربم روز به روز افزوده شد.

نوده که خود فارغ تحصیل رشته گرافیک و عکاسی است، می گوید: بیشترین دوران عکاسی ام را در استان گیلان و شهرستان رودبار بودم اما به دلیل تامین مخارج زندگی به قزوین کوچ کردم و در این استان ساکن شدم و در این استان نیز عکسهای خوبی را ثبت کردم.

عکاس برتر جشنواره های بین المللی، با اشاره به جایگاه عکاسی در گیلان، گفت: این استان در زمینه هنر و به ویژه عکاسی از جایگاه خوبی برخوردار است و گیلان عکاسان موفق و خوبی داشته و دارد.

یقینا رودبار به دارا بودن عکاس افتخار آفرینی همانند مصطفی نوده باید به خود ببالد که از نگاه لنز دوربینش در جوامع بین المللی با تصاویری که از همین سرزمین ثبت و مدال افتخار کسب کرده است.

وقتی از مصطفی نوده در مورد حمایت مسئولین و جایگاه هنر سئوال می پرسیم اینگونه پاسخ می دهد: در مجتمع خاتم الانبیا رشت آقایی رضازاده با بدون چشم‌داشت برایم نمایشگاه دایر می کند و برای آثارم ارزش قائل می شود، در استان قزوین وقتی می خواهم نمایشگاه دایر کنم بیلبوردهای میدان شهر برای جایگاهی که کسب کرده ام ارزش قائل می شوند، اما در رودبار وقتی می خواهم نمایشگاه برپا کنم می گویند پول برق نداریم بدهیم و برق ساختمان نمایشگاه را قطع کرده اند.

وی ادامه می دهد: با اینکه سالیانی است در استان قزوین زندگی می کنم و مردم این شهر بیشتر از رودبار و گیلان مرا می شناسند اما در معرفی ام خودم را یک رودباری نامیده ام، اما از برخوردی که در رودبار از من شده دلخورم، نیاز به تجلیل و تکریم و انتظار چنین کاری را ندارم اما وقتی در رودبار برایم مراسمی در یک اتاق گرفتند تا از من تجلیل کنند لوح تقدیری که در کاغذ ابر و باد چاپ شده بود را درون یک کاور قرار دادند و یک کارت هدیه ۵۰ هزار تومانی به من دادند که بیش از یان را برای آمدن به رودبار کرایه داده بودم.

این عکاس دارنده مقام های بین المللی با اشاره به مشکلات مالی و نداشتن یه دوربین حداقل خوب، از مسئولین خواست نگاه عادلانه به هنر داشته باشند و در تهیه حداقل لوازم مورد نیاز عکاسی یاریم کنند.

وی بیان داشت: همه لحظه های دوران عکاسی برای من خاطرات خوب وشیرینی به ارمغان آورده است که به آن افتخار می کنم اما انتظار دارم در شهرستان رودبار به هنر و هنرمندان بها دهند.

 



ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید