کد خبر: ۹۰۶۷
۱۹:۲۷ - ۱۳۹۶/۳/۳۱

«ماه‌کِلمه» غذایی مقوی برای روزه‌داران مازندرانی

«ماه‌کِلمه» غذایی مقوی برای روزه‌داران مازندرانی

ایام ماه مبارک رمضان فرصتی که در این شب‌ها مردم به خانه‌های اقوام خود می‌رفتند و تا پاسی از شب را با قرائت قرآن و ادعیه بیدار می‌ماندند

به گزارش پایگاه خبری مارلیک نیوز به نقل از ایسنا، رمضان فرصتی برای راز و نیاز و خلوت با معبود خود است اما علاوه بر آن در این شب‌ها تلنگری برایمان بوده تا از مستضعفان دستگیری کنیم و همچنین یاد کردن از دوستان و آشنایان است.

مردم استان مازندران در ماه مبارک رمضان روزه اولی‌ها را بر سر سفره افطار متبرک می‌شمرند.

ماه مبارک رمضان ماه توبه، ماه محو گناهان، ماه سلام و اسلام است که مردم استان مازندران با امید به دست آوردن بازگشت به خویشتن از راه پیروزی بر طاغوت نفس، روزه‌شان را آغاز کردند.

پس از خواندن سوره انعام افراد روزه خود را با غذاهایی که در سینی قرار دارد باز می‌کنند و نان‌های باقی‌مانده را به عنوان تبرک در سفره نان قرار می‌دهند تا برکت پیدا کند و در ادامه صاحب مجلس سفره افطار را پهن می‌کند.

سیروس مهدوی محقق فرهنگ بومی مازندران در گفت و گو با ایسنا، درباره آداب ماه رمضان با بیان اینکه در گذشته یک نفر شب بیدار بود و درب خانه تک تک افراد را برای سحری می‌کوبید، گفت: در گذشته‌ها به دلیل نبود امکانات الکتریکی و برق مردم نمی‌توانستند اذان را از طریق بلنگوی مساجد بشنوند و رادیو نیز تمامی افراد نداشتند بنابراین برخی از افراد با جار زدن و کوبیدن بر طبل مردم را بیدار و به آنها زمان اذان را اعلام می‌کردند.

مهدوی افزود: در ایام ماه رمضان مازندرانی‌ها غذایی بسیار مقوی درست می‌کردند با نام «ماه‌کِلمه» که از شکر قرمز، تخم‌مرغ و آرد درست می‌شد.نوع غذاهایی که در افطاری در این استان استفاده می‌شد معمولا فرنی، آش، آبگوشت، نان، پنیر و سبزی نیز بر سر سفر دیده می‌شد.

این محقق خاطرنشان کرد: در ماه ایام ماه مبارک رمضان آنچه که بیش از همه در میان مردم دیده می‌شد صله ارحام بود به طوری که در این شب‌ها مردم به خانه‌های اقوام خود می‌رفتند و تا پاسی از شب را با قرائت قرآن و ادعیه بیدار می‌ماندند و دعای جوشن کبیر را یک نفر می‌خواند و بقیه خانواده با وی همصدایی می‌کردند.

وی با بیان اینکه در این ایام در گذشته افطاردهی نیز بسیار مرسوم بود و افرادی که وضعیت مالی بهتری داشتند با پخت غذا دیگران را نیز در افطار خود شریک می‌کردند، گفت: در شب ضربت خوردن امام علی (ع) و پس از آن نیز در این ایام مشارکت در اطعام دهی بیشتر بود.شب‌های سحری و افطاری در گذشته و اکنون شب‌های پر شور و خروشی است.

طوبی اوصانلو مسئول واحد مردم‌شناسی و میراث معنوی اداره‌ کل میراث ‌فرهنگی، صنایع ‌دستی و گردشگری استان مازندران نیز در زمینه آداب و رسوم ماه رمضان، به ایسنا گفت: در مازندران افرادی که حاجتی داشته باشند برای برآورده شدن آن نذر ختم انعام می‌کنند و برای قرائت قرآن از افراد  متبحر دعوت می‌کردند و به هنگام خواندن قرآن مقداری نمک، چند قرص نان و ظرف آب در سینی بزرگی در مجلس قرار می‌دادند.

اوصانلو افزود: در گذشته مردم مازندران برای آنکه مردم را برای سحری بیدار کنند یک پیت حلبی خالی به گردن خود می‌آویختند و با چوب به آن ضربه می‌زدند تا مردم برای سحری بیدار شوند که البته این رسم‌ها هم‌اکنون از بین رفته است

وی تصریح کرد: نذر حلوا از نذورات مردم این منطقه است که در شب ۱۵ ماه مبارک رمضان همزمان با میلاد امام حسن مجتبی(ع) زنان به‌عنوان نذر، قند، چای، خرما و زغال به مسجد می‌بردند که این کار تا پایان ماه مبارک رمضان ادامه داشت.

مسئول واحد مردم‌شناسی و میراث معنوی اداره‌ کل میراث ‌فرهنگی، صنایع ‌دستی و گردشگری استان مازندران، یادآور شد: کسانی که در مازندران برای نخستین بار با رسیدن به سن تکلیف روزه می‌گیرند تا هنگامی که از جانب بزرگ‌ترها به‌عنوان «روزه ‌سری» هدیه‌ای نگیرند، افطار نمی‌کنند و این هدایا شامل چادر نماز برای دختران، انواع نقره‌جات قدیمی برای پسران است.

وی گفت: مردم مازندران در این ماه صله‌‌ رحم را به ‌جای آورده و به فقرا، محرومان و آشنایان افطاری می‌دهند.

اصانلو تصریح کرد: در روز عید فطر پس از انجام نماز روز عید سعید فطر، مردم مبالغ فطریه خود را به افراد مستحق می‌دهند و اگر کسی در خانه‌ای مهمان باشد، به ‌لحاظ دینی فطریه آن به عهده صاحب‌ خانه است که معمولاً به تعداد نفرات مبلغی را در نظر می‌گیرند.



ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید